De Cock, en de moord op Hyppocrates

de Cock (Baantjer)

Nooit zal ik, om iemand te gerieven, een dodelijk middel voorschrijven of een raad geven, die, als hij wordt gevolgd, de dood tot gevolg heeft. Nooit zal ik een vrouw een instrument voorschrijven om een miskraam op te wekken. Maar ik zal de zuiverheid van mijn leven en mijn kunst bewaren. Het snijden van de steen zal ik nalaten, ook als de ziekte duidelijk is; ik zal dit overlaten aan hen die hierin bekwaam zijn. In ieder huis waar ik binnentreed, zal ik slechts komen in het belang van mijn patiƫnten.

Zo luidt een gedeelte uit de eed van Hyppocrates, door sommigen gezien als de grondlegger van de moderne medische wetenschap… Door sommigen, want anderen zijn het duidelijk niet met ‘m eens…

Toen in Nederland abortus provocatus en euthenasie werd gelegaliseerd, riep heel de wereld moord en brand. Dit was toch wel het toppunt van doorgeschoten liberalisme, in dat kleine, koude kikkerlandje… Misschien weet je ‘t nog wel, ik in ieder geval wel. Heel de wereld sprak al schande van ons vrijzinnige drugsbeleid, en nu kon je ook al vrijwillig sterven! Wat nu nog!? Het vrijgeven van het homohuwelijk? Nou, ook dat is er gekomen, maar daar gaat ‘t nu niet om…

Met een grote leesbril, een sterk vergrootglas, goed zoeken, en veel herhaald doorlezen, kwam ik in de krant namelijk een piepklein ministukje tegen, over een Britse baby. Het Britse hooggerechtshof had namelijk bepaald dat arsten, een gehandicapte baby niet meer hoeven te reanimeren, mocht het kindje weer in levensgevaar komen. Dit, terwijl de ouders van het kind dit juist wel wilden.

Het kan raar lopen in de wereld, zo zien we maar weer: Terwijl de abortusboot in veel landen nog steeds niet mag aanleggen, wordt in Engeland een kind omgebracht. Ik zeg expres omgebracht, omdat wel duidelijk is dat de baby wel levensvatbaar is, en, met een beetje hoop, ook verbetering laat zien. Dat de artsen van de baby, gesteund door het hof, hebben besloten dat het leven van dit kindje niets waard is, was maar een klein stukje krant waard, niet meer dan de gemiddelde moord, of aanrijding met dodelijke afloop.

Toch zou heel de wereld moord en brand moeten roepen, nu Aldous Huxley’s scenario (a Brave New World) waarheid lijkt te worden, en de maatschappij bepaalt hoeveel je nog waard bent, en of het nog wel zin heeft om jou te redden. Tel bij dat gegeven op, dat onze maatschappij steeds meer gericht lijkt op het kapitalisme, en economische vooruitgang, en de rekensom is snel gemaakt: Wanneer ouders over een tijdje een kind willen, moeten ze eerst een accountant in de arm nemen, die exact gaat uitrekenen, hoeveel dit kind de maatschappij gaat kosten, hoeveel het opbrengt, maar vooral, hoeveel winst dit kind zal gaan produceren. Daar wordt uiteraard in meegenomen wat voor baan, en daarmee studie, het kind zal krijgen, en aan de hand van dit kosten/baten-plaatje wordt dan een ‘in-vitro-loog’ in de arm genomen. Deze krijgt een kwakkie sperma, en een doosje eicelletjes van de ouders, en gaat dan een eicelletje en een spermacelletje uitzoeken, die voldoen aan de eisen van de accountant. Vervolgens wordt de eicel bevrucht, en wanneer dit gelukt is, moet snel een vergunning worden aangevraagd, voor het krijgen van een kind.

Een ambtenaar van de gemeentelijke afdeling kinder-plan bekijkt de aanvraag, en controleert of de afweging die is gedaan, wel de juiste is, en of niet meer winst geboekt kan worden, door het kind geen piano-les te geven, en door het iq wat te verhogen. De reactie van de ouders, dat ze het ook weer niet te perfect willen, wordt voor waar aangenomen, en de vergunning wordt afgekeurd. De embryo mag niet worden geplaatst, en zal worden gebruikt voor DNA-onderzoek, of wordt weggegooid… Dat mogen de ouders beslissen…

Overdreven? Ik hoop het van harte.