Rellen

Rellen

“Ja? Staat iedereen op zijn plaats? Weet iedereen wat hij moet doen? Owke, actie dan!” “Waar zijn de gewonden?” werd er vanaf de andere kant van de portofoon gevraagd. “Shit! De gewonden! Die zitten hier nog!” en dan door de luidspreker: “Willen alle gewonden zich naar sectie F7 begeven!?”

Enkele minuten later rennen relschoppers richting de politie, terwijl de gewonden zich naar de juiste plek begeven. “Waar is F3” wordt gevraagd. “Nee, F7, daar moet je heen!” “Ja, maar ik ben geen gewonde, ik ben een relschopper!” is het antwoord. “Dan ben je veel te laat! Wat is je nummer? R54582? Dan had je nu allang bij A12 moeten zijn! Nou, ga maar snel naar G3, en ga ruzie maken met agent A4434, en vervolgens ga je naar F1, waar ziekenauto 5 je op zal wachten! Snel!”

Alles was tot in de puntjes geregeld. Politie, relschoppers, brandweer, ambulances, rookbommen en traangas; alles was er, tijdens de oefening in Weeze voor het WK. De oefening was opgezet, om te kijken wat er zoal mis zou kunnen gaan tijdens het transport van voetbal-fans naar ‘t wk, in Duitsland. En toen ging er iets mis.

Scholieren gingen zich met de oefening bemoeien, en gingen ├ęcht vervelend doen. “Ze houden zich niet aan het script!” riep de Nederlandse agent die de leiding over het Nederlands korps had, naar zijn Duitse colega. “Wie bitte? Die Schuler halte sich nicht an das script!” reageerde hij. Babel blijkt nog te kort achter ons te liggen om taalproblemen op te lossen. Terwijl de twee spraakverwarde leidinggevenden ruzie begonnen te krijgen, omdat de Nederlander dacht dat hij door zijn Duitse colega werd uitgescholden, ging het er op de dansvloer al niet beter aan toe. Nederlandse agenten begonnen met het aanhouden van hun Duitse colega’s, toen ze opdracht kregen om al “die lummels die hier niet horen” te arresteren, waarop de Duitsers een bevrijdings-actie opzetten, om hun colega’s vrij te krijgen.

Aan de andere kant van het veld begonnen de gewonden zich af te vragen wanneer zij nou eindelijk eens in actie moesten komen. Toen ze het de Nederlandse leidinggevende vroegen, terwijl die net in de microfoon stond te brullen, werden ze kwaad, en gingen zich ook maar met de rellen bemoeien. Toen ze zagen dat iedereen bezig was met ‘t slopen van ‘t dorp, deden ze vrolijk mee; ze dachten dat dat de bedoeling was, en onder het motto “Ich habe es nicht gewust!” werd het complete oefenterrein met de grond gelijk gemaakt.

Achteraf werd de, logische, vraag gesteld hoe het zover heeft kunnen komen. Toen de politiechef antwoorde, dat het altijd die verrekte relschoppers zijn die ‘t de politie onmogelijk maken om normaal hun werk te doen, vroeg ik mij af waar de hele oefening dan voor was bedoeld.

But that’s just me